Hokitika
Hoi,
Groeten uit Hokitika (of zoiets, na een dag kunnen we het nog steeds niet onthouden) aan de westkust van NZ, met ZON! Het regent hier per jaar 7000 mm, dat is 7 meter, dus we zijn blij dat het vandaag droog is.
De bergen hebben we tot nu toe overleefd. Na Hanmer Springs zijn we naar de oostkust van NZ gegaan, om vervolgens weer richting de bergen te trekken. De highway 1 was even schrikken: het kan echt druk zijn op de weg, maar op een lekke band na geen problemen. De bergen op met tegenwind was niet altijd even fijn, vooral als het lijkt dat de weg vlak is, maar in werkelijkheid vals plat omhoog is. Met een overnachting in een hotel aan de voet van de alpen zijn we de steile Porters Pas omhoog gegaan. 10% over 3 kilometer, gemiddeld, het laatste stuk was echt geen 10% meer!!! Met 3 km per uur zijn we omhoog gezwoegd of geklauterd of hoe je het ook wilt noemen. Maar wel alles fietsend! En we zijn niet ingegaan op het aanbod van de hotelmanager om ons voor 10 NZ dollar naar boven te laten brengen! Trots en vooral een geweldig uitzicht op de besneeuwde toppen wachtten ons. Zon, groene weiden, geweldig! Het was meteen de zwaarste dag tot nu toe.
Gisteren de Arthurs Pass overgestoken: niks geen beautiful view, gewoon miezerregen en mist! Daarna een eindeloze afdaling (2 kilometer lang, 16%, goed de remmen inknijpen). Vandaag een dag rust, vinden de beentjes vast fijn, een beklimming op de vroege ochtend vinden ze in ieder geval niet leuk. En morgen verder richting het zuiden, naar de gletsjers.